ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στα προηγούμενα...
Σ' αγαπώ, Τζοκάστα ΜακΚένζι.
Αυτός ο κόσμος μπορεί ν' αλλάξει...
μα αυτό δεν θ' αλλάξει ποτέ.
Θα στείλω μήνυμα στον Μέρταχ.
Αν τον προειδοποιήσουν, ίσως να υποχωρήσουν.
Θα πάω εγώ στον Μέρταχ.
Δεν μπορείς να νικήσεις. Δεν κερδίζεις. Η ιστορία είναι γραμμένη.
Τότε, θα πολεμήσω.
Είσαι με την πολιτοφυλακή;
Ήρθα να σας προειδοποιήσω για τον Τράιον.
Άρα είσαι προδότης.
Σε απάλλαξα από τον όρκο σου.
Δεν θα πρόδιδα τη μητέρα σου.
Όποιος κι αν το ζητούσε.
Μέρταχ;
Ρότζερ;
Μπρι.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΟΞΦΟΡΔΗΣ 1969
Μη φοβάστε. Δεν είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Λίγο κόκκινο στιλό μόνο.
Ή μήπως είναι...
Κύριε Τζόουνς;
Ορίστε;
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου;
Δεν το πιστεύω.
Αλλά αναρωτιόμουν…
τι σημαίνει
όταν γράφετε "Ο τάδε μπόρεσε τελικά να θάψει το τσεκούρι";
Όλοι ξέρουμε ότι σημαίνει κάποιου είδους συμφιλίωση.
Μπορείτε να μου πείτε γιατί κάποιος να μπει στον κόπο να θάψει ένα τσεκούρι;
Ίσως πρέπει να φύγετε, τότε.
Εκτός αν έχετε να μας πείτε κάποια τελευταία λόγια πριν φύγετε.
Ήλθον, είδον, ενίκησα.
Δεν ψάχνω ακριβώς αυτό, κύριε Μόργκαν.
Και δεν ήταν αυτά τα τελευταία λόγια του Καίσαρα.
Αν κι είχε άδοξο τέλος. Μείνετε, κε Τζόουνς.
Ήθελα να δω αν συμφωνείτε μαζί μου.
Επειδή εγώ πιστεύω ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Οι εργασίες σας για διάσημα τελευταία λόγια ήταν αδιάφορες.
Ήθελα να σκεφτείτε σοβαρά γιατί οι άνθρωποι λένε αυτά που λένε.
Κι ίσως να αναλογιστείτε τα δικά σας τελευταία λόγια, δοθείσης ευκαιρίας.
Τι σημασία έχει;
Εδώ κάνουμε...
Ιστορία.
Όχι Δημιουργική Γραφή.
Επειδή οι άνθρωποι ζουν και πεθαίνουν σύμφωνα με τα λόγια τους.
Διαμορφώνουν τις σκέψεις και τις πράξεις μας.
Συχνά, μας καθορίζουν.
Σαν σφαίρες, μόλις πυροβολήσουμε...
δεν μπορούμε να τις πάρουμε πίσω.
Έχουν αντίκτυπο.
Γι' αυτό, διαλέξτε τα προσεκτικά.
Ας είναι σημαντικά.
Ζήστε μια ζωή αντάξιά τους.
Ειδικά τα τελευταία λόγια. Μένουν και μετά τον θάνατό μας.
Και ποια θα είναι τα δικά σας;
"Τελευταία μου επιθυμία, Θεέ μου...
είναι οι φοιτητές μου να γράφουν διαρθρωμένα επιχειρήματα...
με στοιχεία,
γραμμένα ευανάγνωστα. Αμήν".
Όχι, αλήθεια, κύριε.
Θα έλεγα...
"Ας ξεχάσει η ιστορία τ' όνομά μου.
Αρκεί τα λόγια μου...
και οι πράξεις μου...
να μην ξεχαστούν απ' όσους αγαπώ".
Αυτά για σήμερα.
Ως την επόμενη εβδομάδα.
Νωρίς ήρθες.
Ήθελα να σε δω εν δράσει.
Κι αν θες να προλάβουμε την ταινία, πρέπει να βιαστούμε.
Σίγουρα δεν σε πειράζει να κάνουμε μαραθώνιο βωβού κινηματογράφου;
Δεν το κάνεις για χάρη μου;
Όχι, το κάνω.
Αλλά εσύ άντεξες ολόκληρη διάλεξη για τις κρεμαστές γέφυρες.
Ας είμαστε δίκαιοι.
Αυτά θα ήταν τα τελευταία σου λόγια;
ΔΙΑΣΗΜΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
"ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟΝ".
"ΑΝΑΠΝΕΕΙ!"
"ΠΡΕΠΕΙ Ν' ΑΝΟΙΞΩ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΟΔΟ ΤΟΥ".
"ΡΟΤΖΕΡ, Μ' ΑΚΟΥΣ; ΕΙΜΑΙ Η ΜΠΡΙΑΝΑ".
"ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. ΕΙΣΑΙ ΣΩΟΣ. ΟΛΑ ΚΑΛΑ".
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Όλα φαίνονται καλά.
Ο λαιμός σου επουλώνεται.
Η ουλή έφυγε.
Πώς νιώθεις;
Πρέπει να προσπαθήσεις να μιλήσεις, Ρότζερ.
Στην αρχή θα μιλάς βραχνά, αλλά είναι απολύτως φυσιολογικό.
Ίσως αν ψιθύριζες;
Καλά, τότε...
να ξέρεις...
ότι θα μάθω στον Τζεμ αμερικάνικες λέξεις
αντί για αγγλικές.
Η επικοινωνία είναι μη λεκτική κατά 70%.
Τι να τις κάνεις τις λέξεις;
Θα κάνουμε ότι παίζουμε σε βωβή ταινία
όπως αυτές που βλέπαμε στην Οξφόρδη ή στην Κένμορ Σκουέρ.
Ο λόρδος Τζον έφερε ένα σωρό βιβλία και δώρα.
Θες να έρθεις στο σπίτι να τον δεις;
Καλά...
Θα έρθω εγώ μαζί σου.
Δειλός, όπως κι αν το δεις.
"ΟΡΙΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ... ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ".
"ΒΑΛ' ΤΟΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ".
"ΤΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΕΞΟΧΟΤΑΤΕ;"
"ΚΡΕΜΑΣΤΕ ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟ".
"Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ".
Η συγκάτοικός μου στο ΜΙΤ...
η Γκέιλ.
Είχε ένα αγόρι που πήγε στο Βιετνάμ.
Δεν τον ήξερα καλά, αλλά...
μου ζήτησε να τη συνοδέψω στις επισκέψεις όταν γύρισε.
Είχε περάσει ένας χρόνος αφότου γύρισε, όταν πήγα πρώτη φορά.
Δεν ξέρω τι περίμενα, αλλά...
ήταν σαν ζωντανός νεκρός.
Δεν είχε ζωή στα μάτια του.
Η Γκέιλ το αποκαλούσε το "απλανές βλέμμα" του.
Τον χτύπησαν θραύσματα, αλλά δεν τραυματίστηκε σοβαρά.
Αυτό θα το λέγαμε...
"νεύρωση πολέμου".
Σοκ βομβαρδισμού.
Πέρασαν μήνες.
Είπες ότι ο Ρότζερ είναι καλά σωματικά.
Άρα, ίσως είναι νεύρωση πολέμου.
Πρέπει να είναι στο μυαλό του.
Ψυχολογικό.
Είναι σαν να πνίγεται στη σιωπή.
Κι έχει το ίδιο απλανές βλέμμα.
Φοβάμαι πως νιώθει χαμένος.
Όσο χαμένος κι αν νιώθει...
πρέπει να έχεις πίστη...
ότι θα τον βρεις.
Θα πάψουν τα τραγούδια
Τα γέλια και τα φιλιά
Πορεύσου εν ειρήνη
Κι άσε μας να θρηνήσουμε
Να στενάξουμε και να μοιρολογήσουμε
Σε κάθε πράσινο μονοπάτι
Τα λουλούδια του δάσους
Όλα μαράθηκαν
Σκέφτηκα να παραγγείλω να του φτιάξουν μια επιτάφια πλάκα.
Ξέρω ότι δεν μου πέφτει λόγος.
Ο Μέρταχ κι εγώ δεν ήμασταν σύζυγοι.
Και για μένα δεν ήταν ο πατέρας μου, μα...
δεν γίνεται λιγότερο οδυνηρό.
Ή πιο υποφερτό.
Ήταν πεισματάρης όπως ο πατέρας σου.
Μακάρι να είχε μείνει στο πλευρό σου.
Το έκανε.
Κράτησε τον όρκο του.
Στη μητέρα μου.
Ήταν πιστός πάνω απ' όλα.
Δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε.
Η άμαξά σας περιμένει, κυρία.
Θα ξαναευχαριστήσεις εκ μέρους μου την Κλερ;
Ναι.
Λοιπόν...
αντίο, θεία.
Πόσο προσεκτικοί θα ήμασταν αν ξέραμε ποια "αντίο" είναι τα τελευταία μας...
"Ζητώ συγγνώμη για τον τραυματισμό του γαμπρού σας.
Ήταν ένα πολύ ατυχές σφάλμα".
Ο Τράιον παραχωρεί στον Ρότζερ 20.000 στρέμματα στην περιοχή.
Τι; Γιατί;
Αποζημίωση.
Ίσως θέλει να εξαγοράσει τη συγχώρεσή σας.
Και τι θα κάνουμε με 20.000 στρέμματα;
Δεν θα αλλάξει αυτό που έπαθε ο Ρότζερ.
Μα είναι μια πολύτιμη έκταση γης.
Ας κρατήσει τη γη του.
Δεν θέλω γη, αλλά να συνέλθει ο άνδρας μου.
"ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΑΣ..."
"ΘΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΙΤΕ ΔΙ' ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΥ".
Έφερα κάτι.
Κάτι που με κάνει να νιώθω
ότι είχα τη σοφία των ουρανών στην παλάμη μου.
Ο αστρολάβος είναι μια μικρογραφία του σύμπαντος.
Ένα όργανο για να βρεις τη θέση σου,
είτε στη στεριά είτε στη θάλασσα.
Λέει ακόμα και την ώρα.
Για να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο.
Ίσως ν' αρχίσουμε με κάτι μικρό.
Τι λες να δούμε την ώρα;
Λοιπόν...
αν ο ήλιος είναι εκεί...
αυτό σημαίνει...
Πέντε και τριάντα.
Πέντε και τριάντα πέντε.
Μάλλον δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις.
Όχι.
Μερικές φορές χρειάζεται υπομονή.
Σ' ευχαριστώ.
Χαίρομαι που βρήκες τρόπο να ξεχαστείς.
Ήταν δύσκολοι μήνες.
Υπάρχει φάρμακο για τη θλίψη στην εποχή σου;
Ίσως να την τρώνε αυτά τα μικρά αόρατα τερατάκια.
Δυστυχώς όχι.
Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει ποτέ θεραπεία γι' αυτό.
Εκτός ίσως από τον χρόνο.
Λένε ότι ο χρόνος γιατρεύει όλες τις πληγές.
Ναι.
Γεια!
Γεια.
Τι κάνει ο Ρότζερ;
Φτιάχνει τις σκάλες για τη σοφίτα.
Λες...
να σταματήσει για λίγο;
Σου φέραμε φαγητό.
Θα δω αν μπορώ να τον απομακρύνω από το νέο πάθος του για την ξυλουργική.
Πρόσεχε, a chuisle.
"A chuisle";
Καινούργιο αυτό.
Σημαίνει "αίμα μου".
Νόμιζα ότι αυτό ήταν το "m'fhuil".
Ναι, αλλά αυτό είναι το αίμα που βγαίνει όταν τραυματίζεσαι.
"A chuisle" είναι κάτι που λες στα παιδιά.
Συγγενείς, φυσικά.
Υπέροχο.
Το τσάι είναι έτοιμο.
Σταμάτα!
Τζεμ!
Αχ, αγάπη μου.
Τζέιμι.
Ρότζερ...
Ρότζερ, μίλησες.
Μπορείς να πεις κάτι άλλο;
Πονάει;
Θα προσπαθήσεις;
Κάν' το για μένα.
Αχ, αγάπη μου Αχ, αγάπη μου, Κλεμεντάιν
Χάθηκες για πάντα
Λυπάμαι πολύ, Κλεμεντάιν
Σε μια σπηλιά, σ' ένα φαράγγι
Σ' ένα ορυχείο έσκαβε
Κι έμενε ένας μεταλλωρύχος χρυσοθήρας Κι η κόρη του η Κλεμεντάιν
Αχ, αγάπη μου Αχ, αγάπη μου, Κλεμεντάιν
Χάθηκες για πάντα
Λυπάμαι πολύ, Κλεμεντάιν
Ήταν ελαφριά Και σαν νεράιδα
Και φορούσε παπούτσια Νούμερο 40
Κιβώτια από ρέγγες Χωρίς καπάκια
Ήθελε για σανδάλια η Κλεμεντάιν
Αχ, αγάπη μου Αχ, αγάπη μου, Κλεμεντάιν
Χάθηκες για πάντα
Λυπάμαι πολύ, Κλεμεντάιν
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.
Επτά, οχτώ, εννιά, δέκα!
Ας βρούμε τον παππού.
Βρες τον παππού.
Με βρήκες!
Να το ξανακάνουμε;
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα!
Κλερ, πάρε τον Τζέμι και πήγαινε στην καλύβα.
Τώρα.
Χριστέ μου. Ο Ίαν είναι.
Ίαν!
Δεν πιστεύαμε ότι θα σε ξαναδούμε.
Σε κυνηγάει κανείς;
Όχι, εκτός αν αυτό έχει εκδικητικό σόι.
Θα φάμε καλά απόψε.
Για να γιορτάσουμε!
Μπρι!
Ρότζερ!
Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Μπρι.
Λοιπόν, μικρέ.
Πώς σου φαίνεται;
Είναι...
μεγάλο.
Ρίξαμε πολλή δουλειά.
Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα.
Ευτυχώς, όλοι εδώ βοήθησαν.
Μπορώ να σφάξω το αγριογούρουνο...
αν θέλετε.
Ίαν, μόλις ήρθες.
Δεν θες να τακτοποιηθείς;
Πρέπει να πεινάς. Θα βάλω άλλον να το κάνει.
Ή τη Μάρσαλι.
Πού να τη δεις με το μαχαίρι.
Εγώ το σκότωσα.
Εγώ θα το σφάξω.
Φυσικά.
Όπως θέλεις.
Έλα.
Σας πειράζει να μείνω λίγο έξω;
Σαν στο σπίτι σου.
Τι μου επιφυλάσσει το μέλλον;
Αυτή είναι "Ο Εραστής".
Μα πόσα παιδιά ακόμα θα κάνουμε, Φέργκους Φρέιζερ;
Για τον Ρότζερ τώρα.
Ο Κρεμασμένος.
Εγώ φταίω.
Θα τις ξαναρίξω.
Τι συμβαίνει;
Τι είναι αυτό;
Τίποτα.
Απλώς χαζολογάμε.
Είναι απλώς κάρτες, ξέρεις.
Μίλα μου, Ρότζερ.
Δεν με νοιάζει πώς θα ακουστείς.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Η φωνή σου είναι...
το χάρισμά σου.
Μα εσύ παραμένεις ο ίδιος.
Παραμένεις ο άνδρας που παντρεύτηκα και σε θέλω πίσω.
Σε παρακαλώ.
Δεν είναι ότι δεν μιλάς. Δεν ενδιαφέρεσαι.
Ξέρω πόσο πολύ πληγώθηκες.
Και πόσο θα φοβήθηκες.
Αλλά κι εγώ πέρασα κάτι επίσης φρικτό.
Κάτι σκοτεινό και άσχημο.
Και, πίστεψέ με, ήθελα μόνο να συρθώ σε μια τρύπα και να πεθάνω.
Και μερικές φορές, ακόμη έτσι νιώθω.
Αλλά δεν το έκανα.
Και δεν το κάνω.
Έχω έναν άνδρα κι έναν γιο που με χρειάζονται.
Πάλεψα για μας!
Και τώρα χρειάζομαι...
Χρειάζομαι εσένα.
Ο Τζέμι σε χρειάζεται.
Έκανα...
υπομονή.
Όμως πρέπει να ξέρω.
Θέλω να ξέρω ότι δεν έχεις χαθεί για πάντα.
Θα γυρίσεις;
Είσαι...
διατεθειμένος να παλέψεις για μας;
Σου έφτιαξα χοιρινά λουκάνικα.
Θυμάμαι ότι σου άρεσαν πολύ.
Ναι.
Ευχαριστώ, Λίζι.
Θεέ μου...
Σ' ευχαριστούμε γι' αυτό το γεύμα.
Πάνω απ' όλα, Σ' ευχαριστούμε που μας έφερες πίσω τον Ίαν.
Αμήν.
- Αμήν. - Αμήν.
Θα έχεις πολλά να μας διηγηθείς.
Ξεκίνα από την αρχή και μην παραλείψεις τίποτα.
Ξέρετε ήδη την αρχή.
Και το τέλος το τρώμε για βραδινό.
Και τα ενδιάμεσα;
Σου φέρθηκαν καλά οι Μοχόκ;
Πώς ήταν;
Ήταν...
καλοί άνθρωποι.
Σκοπεύεις να γυρίσεις στον Βορρά;
Στους Μοχόκ;
Όχι.
Μπρι, συζητήσατε για τη γη που σας παραχωρεί ο κυβερνήτης;
Το σκεφτόμαστε.
Αν κρατήσουμε αυτήν τη γη,
πρέπει να την τοπογραφήσουμε.
Δεν ξέρω αν μπορεί ο Ρότζερ να αναλάβει κάτι τέτοιο ακόμα.
Ίσως να στείλουμε κάποιον άλλον.
Μακάρι να ήταν εδώ ο Μάιερς...
Μπορεί ο Ίαν να θέλει να πάει μαζί του.
Ξέρεις πώς γίνεται, μικρέ.
Μας βοήθησες στο Ριτζ όταν πρωτοήρθαμε.
Θα το κάνεις για τον ξάδερφό σου;
Θα βοηθούσε πολύ τον Ρότζερ κι εμάς.
Ας του δώσουμε λίγο χρόνο να το σκεφτεί.
- Ναι. - Δυστυχώς, οι ξενώνες μας
δεν είναι ακόμα έτοιμοι.
Όμως μπορείς να κοιμηθείς στην κουζίνα.
Ευχαριστώ.
Σε μια σπηλιά, σ' ένα φαράγγι
Σ' ένα ορυχείο έσκαβε
Κι έμενε ένας μεταλλωρύχος χρυσοθήρας Κι η...
Ίαν.
Μικρέ...
τι κάνεις εδώ έξω;
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Δεν σου άρεσε το κρεβάτι;
Δεν έχω συνηθίσει να έχω κρεβάτι σ' ένα τόσο μεγάλο σπίτι.
Ναι.
Είμαστε...
πανευτυχείς που γύρισες.
Όμως εσύ φαίνεσαι άκεφος.
Δεν είσαι ο εαυτός σου.
Τι έγινε με τους Μοχόκ;
Μπορείς να μου μιλήσεις, αν θες.
Δεν μπορώ να σου πω την αλήθεια τώρα.
Δεν έχω λόγια.
Υπάρχουν πράγματα που κι εσείς κρύβετε απ' τους άλλους.
Εσύ κι η Κλερ.
Ναι.
Καταλαβαίνω.
Σπαράζει η καρδιά μου να σε βλέπω τόσο στενοχωρημένο.
Μην ανησυχείς για μένα.
Καλά, τότε...
θα κάτσω εδώ για λίγο.
Σε πειράζει;
Δεν με πειράζει.
Πονάνε;
Οι δικές μου πονάνε απ' το παιχνίδι.
Δεν είναι μελανιές.
Αποφάσισα να τα κάνω.
Ζερμέν Φρέιζερ, τι σκαρώνεις;
- Λυπάμαι πολύ. - Δεν με πειράζει.
Μερικές φορές, νιώθω σαν να ελέγχω το χάος.
Δυο παιδιά είναι μπελάς, αλλά με το να περιμένω ένα ακόμα...
να προλαβαίνω την κηπουρική και το ράψιμο
και να βοηθάω την Κλερ...
Κοντεύω να τρελαθώ.
Φυσικά, δεν θα το άλλαζα με τίποτα.
Ο Δημιουργός μάς χαρίζει τα παιδιά μόνο για λίγο.
Αν είμαστε τυχεροί.
Μάλλον...
τα δικά μου είναι τυχερά που έχουν αδέρφια.
Σαν τους Μάρεϊ.
Εγώ έχω μόνο την αδερφή μου, την Τζόανι.
Δεν ήταν...
πεισματάρα σαν την Τζάνετ σου.
- Η αδερφή μου ήταν πάντα ανεξάρτητη. - Ναι.
Ήταν κατεργάρα.
Για να πω την αλήθεια, πάντα ζήλευα λιγάκι.
Που είχα για παρέα μόνο τη μαμά και την αδερφή μου στο Μπάλριγκαν.
Θα σου λείπει η οικογένειά σου.
Εμένα μου λείπει η Τζόανι μου.
Μόνο που...
νιώθω ενοχές για το πόσο ευτυχισμένη είμαι εδώ.
Για το ότι...
είμαι σπίτι μου σ' αυτήν την οικογένεια.
Νιώθω ότι ανήκω.
Είναι κακό;
Όχι.
Είναι καλό.
Το μωρό κλοτσάει.
Θα έρθει σύντομα.
Χαίρομαι που θα είσαι εδώ να τον καλωσορίσεις.
Ή "την".
Έλα.
Χαίρομαι πολύ που ο Ίαν θα έρθει μαζί σου.
Πριν φύγεις, ήθελα να σου δώσω κάτι.
Μου είπες ότι είχες ένα αεροπλανάκι όταν ήσουν παιδί.
Δεν πήρα το πτυχίο μου, αλλά...
κάτι ξέρω από αεροδυναμική.
Ξέρω ότι το χαρτί δεν φτιάχνεται για να πετάει.
Όμως, μερικές φορές, πρέπει να προσαρμόζουμε τις προσδοκίες μας.
Να στρίβουμε και να αλλάζουμε.
Υπάρχει λόγος που το δώρο της πρώτης επετείου γάμου
πρέπει να είναι χαρτί.
Και μετά από πιέσεις 60 χρόνων, είναι διαμάντι.
Το πιο σκληρό υλικό στη γη.
Θέλω ο γάμος μας να γίνει κάτι τόσο δυνατό.
Σ' αγαπώ...
Ρότζερ Μακ.
Είκοσι τέσσερα.
Μη μ' ευχαριστείς.
Ήρθα με τη θέλησή μου.
Η Μπριάνα σού το έδωσε αυτό;
Μου το εμπιστεύεσαι;
Μάρσαλι;
Συνταγογράφησες κικούτα σε κανέναν;
Όχι. Γιατί;
Λείπει λίγη. Μόνο μία ρίζα έμεινε.
Είπα μήπως το έδωσες για ημικρανίες ή...
Έτσι έγκυος, ούτε που θα την άγγιζα.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Παραείναι επικίνδυνη.
Θα ορκιζόμουν ότι είχαμε πέντε κομμάτια ακόμα.
Τι είναι αυτό;
Χάρτινο πουλί;
Πετάει, μα...
δεν τραγουδάει.
Δεν καταλάβαινα πάντα τους Μοχόκ.
Κι έτσι, μιλούσα στα πουλιά.
Για να μη νιώθω τόσο μόνος.
Αναρωτιέσαι ποτέ πώς ξέρουν πού να πάνε όταν έρχεται ο χειμώνας;
Πάντα ξέρουν.
Πάντα φεύγουν μαζί.
Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο και για μας.
Όνειρο έβλεπες;
Όπου κι αν νόμιζες ότι είσαι...
κι οι δυο είμαστε ακόμα εδώ.
Τζέιμι...
πιστεύεις ότι υπάρχει πιθανότητα ο Ρότζερ να μη θέλει να γυρίσει;
Γιατί;
Λείπουν βότανα απ' το χειρουργείο μου
που είναι απίστευτα δηλητηριώδη,
εκτός αν χορηγηθούν σωστά από γιατρό.
Κι ανησυχώ μήπως...
λοιπόν...
Όταν υπέφερες...
πριν πολλά χρόνια...
Δεν ήθελα να ζήσω.
Κρεμάστε κι αφήστε τους για παραδειγματισμό.
Για την προδοσία σας...
θα εκτελεστείτε δι' απαγχονισμού.
Ο Θεός να σας λυπηθεί.
Γιατί; Γιατί εσύ ειδικά να με σταματήσεις;
Σε είδα να κοιτάς τον γκρεμό. Ξέρω τι σκεφτόσουν.
Έχεις τα πάντα.
Μια γυναίκα που σ' αγαπάει.
Ένα παιδί.
Και δεν θες να είσαι μαζί τους.
Όταν είχες το σκοινί στον λαιμό...
και πέθαινες...
τι είδες;
Τι είδες στο σκοτάδι;
Τι είδες;
Πες μου, τι είδες;
Το πρόσωπο της γυναίκας μου.
Τότε, δεν μπορείς να ξεφύγεις.
Ακόμα και στον θάνατο…
θα έβλεπα το πρόσωπό της.
Πώς…
Πώς την έλεγαν;
Δεν έχει σημασία πια.
Πέθανε;
Όχι.
Αλλά χάθηκε για μένα.
Ήθελα μόνο να σταματήσει ο πόνος.
Να γαληνέψω.
Ποιος ξέρει πού μπορεί να πάει η ψυχή σου αν...
Μπορεί να χωριστείτε για πάντα.
Όχι μόνο από εκείνη, αλλά απ' όσους σε αγαπούν.
Και τώρα;
Να πάω σπίτι;
Ωραίος είσαι!
Έθαψες το όπλο σου.
Τη φωνή σου.
Και τώρα τολμάς να το χρησιμοποιείς εναντίον μου.
Έχεις δίκιο.
Το έκανα.
Μα τώρα πρέπει να το ξαναπάρω και να πολεμήσω.
Εσύ μπορείς;
Δεν ξέρω.
Τότε, ξέθαψε το όπλο σου...
κι έλα σπίτι μαζί μου ώσπου να μάθεις.
Μπριάνα.
Μη μου πεις ότι τώρα έχασες εσύ τα λόγια σου.
Όχι.
Όχι, απλώς...
φοβήθηκα τόσο πολύ.
Κι εγώ.
Επειδή παρόλο που σώθηκα,
ένα κομμάτι μου πέθανε.
Ξέρω πώς νιώθεις.
Πίστεψέ με, ξέρω.
Όλοι θέλουν πίσω τον παλιό Ρότζερ.
Αλλά δεν θα είμαι ποτέ ξανά ίδιος.
Σπούδασα Ιστορία.
Τη δίδαξα.
Τώρα τη ζω.
Όταν είδα εκείνη την κάρτα ταρώ, σκέφτηκα...
"Αυτός είμαι τώρα.
Ο Κρεμασμένος".
Ίσως αυτή ήταν η μοίρα μου.
Ο ίδιος μου ο πρόγονος...
πήγε να με σκοτώσει.
Ίσως δεν ήταν γραφτό να υπάρξω.
Δεν είναι αλήθεια.
Ίσως όχι.
Έχω αλλάξει, όμως.
Θυμάσαι που με ρώτησες για τα τελευταία μου λόγια;
Ναι.
Νόμιζα ότι ήξερα ποια θα ήταν.
Όμως το σημαντικό...
ήταν το τελευταίο πρόσωπο που είδα.
Κι ήταν το δικό σου.
Ρότζερ.
Πάντα θα σου τραγουδάω.
Ό, τι κι αν γίνει, όπου κι αν είμαι.
Είτε είσαι εκεί να μ' ακούσεις, ακόμα κι αν δεν έχω φωνή...
πάντα...
θα τραγουδάω για σένα.
Υποτιτλισμός: Ευγενία Μίσκου